De aanloop naar de halve begint steeds sneller te gaan. Inmiddels heb ik wat trim- en wedstrijdloopjes achter de rug, waarvan de halve marathon in Etten-Leur de laatste was. De resultaten zijn hoopgevend, alhoewel ik enkele jaren geleden de laatste halve gelopen heb. Ik moest weer wennen aan de afstand, een uur lopen op een relatief hoog tempo is geen probleem, alleen dat laatste stuk nog….

Ook het lopend drinken uit een plastic bekertje was ik helemaal verleerd, bij de eerste verversingspost waar ik het probeerde, was een stevige hoestbui mijn deel, ik moest daardoor het groepje waarin ik zo comfortabel liep laten gaan. Ik heb nog geprobeerd het in te halen, maar dat had ik beter kunnen laten gezien het laatste stuk, maar ondanks mijn leeftijd heb jonge-honden-gedrag nog niet afgeleerd. 

Omdat een aantal jaar geleden jongemannen van 35 jaar en ouder tot master (vroeger heette dat veteraan) zijn gebombardeerd en men in Etten-Leur met 10-jaars groepen werkte, was ik ingedeeld bij de masters 55+, de jonkies dus. Ik werd daarin 4^e, maar wel eerste “bejaarde” (60+er).

Ondanks de loodzware laatste kilometers, heb ik er toch een goed gevoel aan over gehouden, temeer omdat ik twee dagen later weer zonder problemen of uitzonderlijke stijfheid op de baan kon trainen.

Het verbaast me trouwens zeer dat er zulke matige tijden zijn gelopen, het eerste startvak was gevuld met mensen die 1u30 of sneller zouden gaan lopen, de helft heeft dit zeker niet gedaan, zelfs niet benaderd. Wellicht hoort u me denken dat was vroeger wel anders, welnu dit heeft u beslist verkeerd gehoord………